Önce gerçekten gerekli olan birkaç kuralı seçin
Güvenlik, saygı, uyku ve temel sorumluluklar önceliklendirilebilir. Her ayrıntıyı kurala dönüştürmek sürekli uyarı ve güç mücadelesi yaratır. Aile hangi davranışların vazgeçilmez, hangilerinin tercih olduğunu ayırmalıdır.
Kural çocuğun ne yapacağını söylemelidir
“Yaramazlık yapma” veya “düzgün ol” belirsizdir. “Evde topu yerde yuvarlayabilirsin” ya da “oyuncak bitince kutusuna konur” gibi olumlu ve somut ifadeler uygulanabilir davranışı gösterir.
Beklenti yaşa ve beceriye uygun olmalıdır
Küçük bir çocuktan uzun süre sessiz oturmasını veya dikkat güçlüğü olan çocuktan çok basamaklı görevi tek hatırlatmayla tamamlamasını beklemek gerçekçi olmayabilir. Sınır korunurken çevre ve görev çocuğun becerisine göre düzenlenebilir.
Sonuç davranışla ilişkili ve ölçülü olmalıdır
Oyuncak fırlatılıyorsa kısa süre kaldırılması, dağıtılan alanın birlikte toplanması veya zarar verilen eşyanın onarılması davranışla bağlantılıdır. Günler sonra verilen büyük cezalar öğrenmeyi zorlaştırır ve öfkeyi artırabilir.
Öfke anında uzun açıklama yerine kısa cümle kullanın
Çocuk yoğun duygudayken nasihat dinleme kapasitesi azalır. Önce güvenlik sağlanır, kural bir kez kısa biçimde hatırlatılır ve yetişkin ses tonunu düşürür. Olay sakinleştikten sonra alternatif davranış ve onarım konuşulur.
Ebeveynler birebir aynı olmak zorunda değildir
Yetişkinlerin tarzı farklı olabilir; ancak temel güvenlik kuralları ve sonuçlar konusunda önceden anlaşmaları önemlidir. Çocuğun yanında birbirinin kararını geçersiz kılmak, sınırı yetişkinler arası pazarlığa dönüştürür.
Sürekli çatışma başka bir güçlüğü gösterebilir
Kural uygulamalarına rağmen yoğun öfke, saldırganlık, okul sorunları, uyku bozukluğu, dikkat veya gelişimsel güçlükler sürüyorsa yalnız disiplin sorunu olarak görülmemelidir. Aile terapisi ve çocuk değerlendirmesi birlikte planlanabilir.