Yönergeyi kısa ve görünür hale getirin
Uzun ve çok basamaklı yönergeler çalışma belleğini zorlayabilir. Öğretmen tek seferde bir veya iki adım verebilir, çocuktan ne yapacağını kendi cümlesiyle tekrar etmesini isteyebilir ve gerekli adımları tahtada görünür tutabilir.
Oturma düzeni ceza gibi kullanılmamalıdır
Dikkat dağıtıcı uyaranların az olduğu, öğretmene erişimin kolay olduğu bir yer yararlı olabilir. Ancak çocuğu arkadaşlarından tamamen ayırmak damgalayıcı olabilir. Düzen çocuğun gereksinimi ve sınıf yapısıyla birlikte düşünülmelidir.
Uzun işi küçük başlangıçlara bölün
“Ödevini yap” yerine ilk on dakikanın hedefini belirlemek göreve başlamayı kolaylaştırabilir. Tamamlanan adımlar görünür biçimde işaretlenebilir. Kısa hareket araları, görevi bırakmanın ödülü değil dikkat düzenlemenin parçası olarak planlanabilir.
Geri bildirim yakın zamanda ve somut olmalı
Günün sonunda verilen genel bir uyarı yerine davranışın hemen ardından kısa geri bildirim daha anlaşılırdır. “Bugün iyiydin” yerine “Yönergeyi dinleyip ilk soruya hemen başladın” demek hangi davranışın beklendiğini açıklar.
Ev ödevinde yetişkinin rolünü sınırlayın
Ebeveyn ödevin tamamını yönetmeye başladığında çatışma artabilir. Sabit çalışma yeri, görünen süre, kısa kontrol listesi ve planlı mola çocuğun sorumluluğu üstlenmesini destekler. Öğrenme güçlüğü şüphesi varsa yalnız çalışma disiplini üzerinden açıklama yapılmamalıdır.
Okul planı klinik değerlendirmeyle bağlantılı olmalı
Öğretmen gözlemleri belirtilerin farklı ortamlardaki etkisini anlamaya yardımcı olur. Ölçek ve dikkat testleri tek başına tanı koymaz. DEHB değerlendirmesi sonrasında aile, okul ve hekim arasında gerçekçi hedefler belirlenebilir.