Konuşma ve sunum korkusu
Sınıfta söz alma, sunum yapma veya tanımadığı kişilerle konuşma yoğun kaygı yaratabilir.
Utangaçlıktan farklı olarak okul, arkadaşlık ve günlük katılımı sınırlayan sosyal korkulara gelişimsel yaklaşım
Yeni bir ortamda çekinmek veya topluluk önünde heyecanlanmak çocukluk ve ergenlikte sık görülebilir. Sosyal kaygı; eleştirilme, küçük düşme veya olumsuz değerlendirilme korkusu nedeniyle sosyal ya da performans durumlarından sürekli kaçınmaya ve belirgin işlev kaybına yol açtığında klinik değerlendirme gerektirebilir.
Gelişimsel Bakış
Çekingen bir çocuk zamanla ortama ısınabilir ve istediği etkinliğe katılabilir. Sosyal kaygıda ise konuşma, soru sorma, yemek yeme, sunum yapma, arkadaş grubuna katılma veya telefonla görüşme gibi durumlar yoğun korku ve kaçınmaya neden olabilir.
Kaygı bazen sessizlik, göz temasından kaçınma ve içe kapanma şeklinde; bazen de öfke, okula gitmek istememe veya performansı son anda bırakma biçiminde görülebilir. Değerlendirmede zorbalık, depresyon, otizm spektrumu, konuşma güçlüğü ve özgüven sorunlarıyla ayrım yapılır.
Belirtiler
Belirtilerin görünümü yaşa göre değişebilir. Tanı; internet listesinden değil, süre, şiddet, bağlam ve işlev kaybının klinik değerlendirilmesiyle konur.
Sınıfta söz alma, sunum yapma veya tanımadığı kişilerle konuşma yoğun kaygı yaratabilir.
Gruba katılmama, teneffüste yalnız kalma veya davetleri reddetme görülebilir.
Hata yapma, yüz kızarması, ses titremesi veya komik görünme düşüncesi zihni sürekli meşgul edebilir.
Çarpıntı, terleme, titreme, mide rahatsızlığı ve yüz kızarması sosyal durumlarda artabilir.
Yüz yüze ilişkiler azalırken yalnızca çevrim içi iletişim veya oyun ortamlarına yönelme görülebilir.
Ders katılımı, arkadaşlık, kurslar ve yaşa uygun bağımsızlık kaygı nedeniyle sınırlanabilir.
Başvuru Zamanı
Tek bir belirti her zaman bozukluk anlamına gelmez. Belirtinin süresi, şiddeti ve ev, okul ya da sosyal yaşamdaki etkisi profesyonel değerlendirme ihtiyacını belirler.
Değerlendirme ve Destek
Değerlendirme, çocuğun yaşı ve başvuru nedenine göre uyarlanır. Her çocuk için aynı test veya aynı tedavi planı kullanılmaz.
Hangi sosyal durumların korku yarattığı, kaçınma ve güvenlik davranışlarının nasıl sürdüğü belirlenir.
Akran ilişkileri, zorbalık, okul ortamı, aile tutumları ve iletişim becerileri değerlendirilir.
Depresyon, otizm spektrumu, konuşma güçlüğü, dikkat sorunları ve özgül fobiler açısından klinik değerlendirme yapılır.
Psikoeğitim, bilişsel davranışçı çalışmalar, kademeli sosyal adımlar, aile/okul desteği ve gerektiğinde tıbbi seçenekler planlanabilir.
İlgili İçerikler
Belirtiler farklı klinik alanlarla kesişebilir. Aşağıdaki içerikler konuyu daha geniş bir çerçevede değerlendirmenize yardımcı olur.
Sık Sorulan Sorular
Hayır. Utangaçlık bir kişilik özelliği olabilir. Sosyal kaygıda korku ve kaçınma okul, arkadaşlık veya günlük görevleri belirgin biçimde sınırlar.
Plansız ve yoğun zorlamalar kaygıyı artırabilir. Sosyal adımlar çocuğun hedefleri doğrultusunda kademeli, öngörülebilir ve destekleyici biçimde planlanmalıdır.
Hayır. Çocuklukta da görülebilir; ancak belirtilerin görünümü yaşa göre değişebilir. Küçük çocuklarda ağlama, donakalma veya konuşmama daha belirgin olabilir.
Hayır. Bazı çocuk ve ergenler çevrim içi ortamda rahatken yüz yüze etkileşimlerde yoğun kaygı yaşayabilir. İşlevsellik farklı ortamlarla birlikte değerlendirilir.
Uzm. Dr. Emine Taşyürek ile Ankara Beştepe'de yüz yüze görüşme ve klinik açıdan uygun durumlarda online görüşme hakkında bilgi alabilirsiniz.
